กลุ่มเลี้ยงผึ้ง ณ เกาะขันธ์ จ.นครศรีธรรมราช ใครคนหนึ่งเดินเข้ามาในวงสนทนาอาโกเมศร์จึงแนะนำให้ผู้รู้จักกับ ชม ชูปาน ผมจำหน้าเขาได้ เพราะเป็นหนึ่งใน ชรบ. และผมยังชอบไฮไลต์ผมสีน้ำตาลของ ‘พี่ชม’ พี่ชมบอกกับผมว่า คนเกาะขันธ์มีดีเอ็นเอของเกษตรกร ทุกบ้านต้องมีสวนยาง สวนผลไม้ และสวนครัว ด้วยความที่มีสวนผลไม้ เมื่อถึงฤดูกาลผึ้งจะมาป้วนเปี้ยนอยู่เสมอ

“แล้วคนบ้านเราก็ใช้น้ำผึ้งผสมยา บางคนชอบกินบำรุงร่างกาย เมื่อมาดูในพื้นที่ ก็คิดว่าเราน่าจะเลี้ยงได้” พี่ชมกล่าว กระทั่งพี่ชมเข้าร่วมประชุมรายเดือนที่ศูนย์ถ่ายทอดเทคโนโลยีเกษตรตำบลเกาะขันธ์ ครั้งนั้นเจ้าหน้าที่เกษตรอำเภอชะอวดถามว่าอยากทำอะไรเพิ่ม พี่ชมเห็นรอบข้างเงียบกัน เลยลองเสนอไอเดียเลี้ยงผึ้ง เมื่อไม่มีใครเสนอเพิ่มเติม เจ้าหน้าที่เกษตรอำเภอชะอวดจึงตอบรับความคิดดังกล่าว และติดต่อไปยังศูนย์ส่งเสริมเทคโนโลยีการเกษตร จังหวัดชุมพร ทางศูนย์ส่งวิทยากรมาช่วยอบรมวิชาการเป็นเวลาสองวัน มีทั้งภาคทฤษฎี และภาคปฏิบัติ อย่างสาธิตการจับผึ้งเข้ารัง วิธีการดูแลและทำความสะอาด หลังการอบรม พี่ชมเริ่มต้นทำรังผึ้ง โดยใช้ไม้เก่ามาตอกเป็นกล่องความยาว 50 เซนติเมตร กว้าง 30 เซนติเมตร และสูง 28-30 เซนติเมตร ทำฝาปิดขนาดเท่ากัน เปิดร่องไม้ไว้เล็กน้อยเพื่อให้ผึ้งบินเข้ามาทำรัง นำไปตั้งบนขาซึ่งทำจากท่อพีวีซี ให้ความสูงของรังอยู่ระดับอก แล้วเทปูนหล่อฐาน ด้านในให้เอารังผึ้งมาต้ม ทิ้งไว้ให้เย็น นำไปติดไว้ใต้ฝาปิดด้านบน ทาน้ำผึ้งเพื่อล่อให้ผึ้งมาทำรัง เมื่อถึงหน้าผลไม้เริ่มติดดอกหรือกลางเดือนมีนาคม ผึ้งจะเริ่มกลับมาทำรัง โดยผึ้งงานบินดอมต้นไม้ เก็บน้ำหวานกลับมาสะสมไว้ที่รังเพื่อเป็นอาหาร พี่ชมบอกว่า ทั้งเงาะ ทุเรียน กล้วย หรือพืชชนิดใดก็ตามที่มีดอก จะมีน้ำหวาน. ขอบคุณข้อมูลบางส่วนและติดตามข้อมูลฉบับเต็มที่ thaihealth